Droga Polski do jej niepodległości
Gdy w 1795 roku doszło do III rozbioru, Polska została wymazana z mapy świata. Dopiero 123 lata później, w listopadzie 1918 roku kraj odzyskał niepodległość. Nie oznaczało to jednak końca walk o odbudowę kraju. Proces kształtowania granic trwał do 1923 roku i okupiony był ciężkimi walkami.
Droga Polski do niepodległości była długa i ciężka. Mimo licznych powstań, wielu stoczonych bitew i oporu przeciwko zaborcom, dopiero w 1914 roku pojawiła się nadzieja na faktycznie odzyskanie kraju. W trakcie I wojny światowej po dwóch przeciwnych stronach stanęli dwaj zaborcy – Niemcy i Rosja, a Austro-Węgry, trzeci z zaborców, targane wewnętrznymi sporami i słabościami zaczynały tracić kontrolę nad zajmowanymi ziemiami. W styczniu 1917 roku prezydent Stanów Zjednoczonych, Woodrow Wilson po raz pierwszy oficjalnie zasugerował, że jednym z warunków nowego, powojennego ładu musi być utworzenie niepodległej Polski. W marcu Roman Dmowski przekazał przedstawicielom Ententy memoriał w którym wymienił tereny, które miałyby wejść pod kontrolę Polski. Działania te sprawiły, że kolejne państwa zaczęły angażować się w sprawę odzyskania niepodległości przez nasz kraj.
Odzyskanie niepodległości
Rok 1918 odzyskiwanie przez Polskę swej niepodległości; 10 listopada Józef Piłsudski po opuszczeniu twierdzy w Magdeburgu przyjechał do Warszawy i nawiązał współpracę z Radą Regencyjną, która 11 listopada przekazała mu pełnię władzy nad odtwarzanymi oddziałami Wojska Polskiego. Tego samego dnia Niemcy skapitulowały, kończąc tym samym I wojnę światową. 14 listopada Piłsudski otrzymał pełną władzę cywilną, dzięki czemu możliwe stało się utworzenie nowych władz. 16 listopada do państwa. Ententy wysłana została notyfikacja ogłaszająca powstanie niepodległego Państwa Polskiego.
Kształtowanie granic
Chociaż formalnie proklamowano niepodległość, a w Warszawie zaczęły powstawać władze państwowe, problemem było ustalenie granic nowego kraju. Przez kolejnych kilka lat młode władze Państwa Polskiego starały się zapanować nad procesem ustalania granic Polski. Nie obyło się jednak bez walk. W grudniu 1918 roku w Wielkopolsce wybuchło Powstanie wielkopolskie, które doprowadziło do ustalenia zachodniej granicy młodego państwa. O kształcie granicy wschodniej zadecydowały walki stoczone początkowo z oddziałami ukraińskimi oraz litewskimi a ostatecznie z bolszewicką Rosją. W 1920 roku na mocy plebiscytu ustalono, że Warmia i Mazury znajdą się pod kontrola Niemiec. Tym samym Polska otrzymała bardzo ograniczony dostęp do morza. Ostateczny kształt wschodniej granicy Polski ustalono 15 marca 1923 roku. Granica południowa na Śląsku wytyczona została dopiero 16 lipca 1922 roku na mocy porozumienia polsko-niemieckiego, będącego skutkiem trzech powstań śląskich. Wcześniej Śląsk Cieszyński, zamieszkany w znacznej części przez Polaków został przyznany Czechosłowacji na mocy postanowień konferencji w Spa w dniach 5 – 16 lipca 1920 roku.
Niepewna przyszłość
Polska po odzyskaniu niepodległości ostatecznie objęła obszar 388 tysięcy. km², zamieszkany przez 27 mln osób, z których zaledwie 69 % było Polakami. Kraj był wyniszczony nie tylko zaborami oraz I wojną światową, ale również ciężkimi walkami granicznymi. Praktycznie wszystko trzeba było budować od podstaw, zwłaszcza, że tereny należące do poszczególnych zaborców posiadały zupełnie inną infrastrukturę. Niestety ciężka praca wykonana przez pełnych nadziei i determinacji Polaków legła w gruzach 1 września 1939 roku wraz z wybuchem II wojny światowej. Mimo kolejnej klęski, w 1945 roku Polska ponownie wróciła na mapę Europy, jednak dopiero w 1990 roku kraj odzyskał pełną wolność i niepodległość. Pomimo tego, że Rzeczypospolita Polska jest niepodległa, to niektóre media ciągle jeszcze pomimo upływu 73 lat od zakończenia wojny prowadzą antyPolską krucjatę, szerząc kłamstwo o Polsce i Polakach tu na zachodzie; My synowie obrońców Polskiej niepodległości, synowie wielkich Polskich patriotów na 100- tnia rocznice Polskiej niepodległości stworzyliśmy stowarzyszenie “Pamięć i Prawda”.
Celem tego Stowarzyszenia jest miedzy innymi obrona prawdy historycznej przez:
1. Szukanie właściwych dróg obrony dobrego imienia Polski i Polaków w Kanadzie. Prostowanie informacji na temat historii Polski szczególnie dotyczącej przebiegu II wojny światowej.
2. Aktywne przeciwdziałanie antypolonizmowi, rasizmowi w mediach zwróconych przeciwko wszystkim etnicznym grupom żyjących w Polsce jak również na emigracji.
3. Dokumentowanie i ochrona naszego dziedzictwa z życia polskich emigrantów przybyłych do Kanady po II Wojnie Światowej.
4. Pokazanie procesu adaptacji życia Polskich emigrantów przybyłych do Kanady w latach 80-tych ubiegłego stulecia.
5. Dokumentowanie życia nowo-przybyłych Polaków z ostatnich 3-lat 2016-2018.
6. Utworzenie specjalnej Rady do Spraw Dziedzictwa Narodowego Polaków na emigracji w Kanadzie, którego zadaniem będzie:
6.1. Gromadzenie i rozpowszechnianie informacji o tym dziedzictwie oraz propagowanie go w mediach polskich jak i kanadyjskich.
6.2. Podnoszenie świadomości historycznej oraz społecznej Polaków na emigracji jak i polskiej młodzieży na temat tego dziedzictwa kulturowego Polaków w Kanadzie.
6.3. Tworzenie standardów i wzorców opartych na: myśli, nauce i wiedzy współczesnych wielkich patriotów polskich, takich jak Św. Jan Paweł II, Błogosławiony ksiądz Jerzy Popiełuszko, Józef Piłsudski, Wojciech Korfanty i wielu, wielu innych.
6.4. Przekazanie naszej młodzieży informacji na temat wkładu dla rozwoju światowej cywilizacji polskich wielkich uczonych takich jak: Mikołaj Kopernik, Maria Curie – Skłodowska, Janusz Groszkowski itp.
7. Wspieranie działania polskiego Rządu RP w obronie godności narodu jak również wskazywanie na niedociągnięcia w tym aspekcie.
The way of Poland to her independence
When in 1795 the Third Partition took place, Poland was erased from the map of the world. It was only 123 years later, in November 1918, the country regained its independence. However, this did not mean the end of the struggle for the reconstruction of the country. The process of shaping the borders lasted until 1923 and was heavily fought.
The Polish way to independence was long and hard. Despite numerous uprisings, many battles fought and resistance against the partitions, it was only in 1914 that there was hope of actually recovering the country. During the First World War, on two opposite sides, two partitions stood - Germany and Russia, and Austria-Hungary, the third of the invaders, torn apart by internal disputes and weaknesses, began to lose control over the occupied lands.
In January 1917, the President of the United States, Woodrow Wilson, for the first time officially suggested that one of the conditions for a new, post-war order must be the creation of an independent Poland. In March, Roman Dmowski gave the Entente representatives a memorial in which he exchanged grounds that would come under Polish control. These actions meant that more countries began to get involved in the issue of independence of our country.
Regain independence
1918 Poland regaining its independence; On November 10, Józef Piłsudski, after leaving the fortress in Magdeburg, he came to Warsaw and established cooperation with the Regency Council, which on 11 November gave him full power over the reconstructed troops. On the same day, the Germans capitulated, thus ending the First World War. On November 14, Piłsudski received full civil authority, thanks to which it was possible to create new authorities. On November 16, a notification announcing the creation of an independent Polish State was sent to the Entente State.
Shaping the borders
Although independence was formally proclaimed, and state authorities began to emerge in Warsaw, the problem was to establish the borders of the new country. Over the next few years, the young authorities of the Polish State tried to control the process of establishing Poland's borders. However, it was not without fights.
In December 1918, the Greater Poland Uprising broke out in Wielkopolska, which led to establishing the western border of the young state. The shape of the eastern border was determined by fights fought initially with Ukrainian and Lithuanian troops, and finally with Bolshevik Russia. In 1920, under the plebiscite, it was agreed that Warmia and Masuria would be under the control of Germany. Thus, Poland received very limited access to the sea. The final shape of the eastern border of Poland was established on March 15, 1923. The southern border in Silesia was established only on July 16, 1922 by virtue of the Polish-German agreement resulting from three Silesian uprisings. Earlier, Cieszyn Silesia, inhabited largely by Poles, was granted to Czechoslovakia by virtue of the provisions of the conference in Spa on 5 - 16 July 1920.
Uncertain future
After regaining independence, Poland eventually covered the area of 388,000. km², inhabited by 27 million people, of which it was Polish. The country was devastated not only by the partitions and the First World War, but also by heavy border battles.
Practically everything had to be built from scratch, especially since the areas belonging to individual partitions had a completely different infrastructure. Unfortunately, the hard work made by the hopeful and determined Poles lay in ruins on 1 September 1939 with the outbreak of World War II.
Despite another disaster, in 1945 Poland returned to the map of Europe, but it was only in 1990 that the country regained its full independence and independence. Despite the fact that the Republic of Poland is independent, some media still, despite the passage of 73 years since the end of the war, conduct anti-Polish crusade, spreading the lie about Poland and Poles here in the west; We sons of the defenders of Polish independence, sons of great Polish patriots for the 100th anniversary of Polish independence created the association "Memory and Truth".
The purpose of this Association is, inter alia, to defend historical truth by:
1. Finding the right ways to defend the good name of Poland and Poles in Canada. Simplifying information on the history of Poland, especially regarding the course of World War II.
2. Active counteracting anti-Polonism, racism in the media turned against all ethnic groups living in Poland as well as in emigration.
3. Documenting and protecting our heritage from the life of Polish emigrants who came to Canada after the Second World.
4. Showing the process of adapting the life of Polish immigrants who came to Canada in the 1980s of the last century.
5. Documenting the life of newly arrived Poles from the last 3 years of 2016-2018.
6. Establishment of a special Council for the National Heritage of Poles in exile in Canada, whose task will be:
6.1. Gathering and disseminating information about this heritage and propagating it in Polish and Canadian media.
6.2. Raising historical and social awareness of Poles on emigration as well as Polish youth about this cultural heritage of Poles in Canada.
6.3. Creating standards and patterns based on: thoughts, science and knowledge of contemporary great Polish patriots, such as Saint. John Paul II, Blessed Father Jerzy Popiełuszko, Józef Piłsudski, Wojciech Korfanty and many, many others.
6.4. To provide our youth with information on the contribution for the development of the world civilization of Polish great scholars such as: Nicolaus Copernicus, Maria Curie - Sklodowska, Janusz Groszkowski, etc.
7. Supporting the activities of the Polish Government in defending the dignity of the nation as well as pointing to shortcomings in this aspect.